NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA BOŻEGO – 11.04.2021

NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA BOŻEGO – 11.04.2021

Kategory : Ogłoszenia

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

1. W 2. Niedzielę Wielkanocną obchodzimy Święto Miłosierdzia Bożego.

Za pobożne odmówienie Koronki do Bożego Miłosierdzia przed Najświętszym Sakramentem wystawionym w monstrancji lub przechowywanym w tabernakulum, można zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami (stan łaski uświęcającej, brak przywiązania do grzechu nawet lekkiego, przystąpienie do Komunii, modlitwa w intencjach wyznaczonych przez Ojca świętego).

2. Dzisiejsza niedziela rozpoczyna w Kościele Tydzień Miłosierdzia. Składka przeznaczona jest na cele parafialne. Po Mszach św. można złożyć ofiarę do puszek na Caritas Diecezji Tarnowskiej. O przeprowadzenie zbiórki proszę wolontariuszy ze Szkolnego Koła Caritas.  Dziękuje za ofiary jakie dzieci złożyły do skarbonek na Wielki Post. Ofiary złożone przez dzieci do tych skarbonek pozostają w parafii na cele charytatywne.

3. We  wtorek młodzież z kl. VIII przyjmie sakrament bierzmowania z rąk ks. Bpa Artura Ważnego. Bierzmowanie odbędzie się w kościele Pustków Osiedle o godz. 1830 .

4. Sejm RP dnia 22 lutego 2019 roku  ustanowił dzień 14 kwietnia Świętem Chrztu Polski. Nawiązując do tego ważnego wydarzenia jakim był Chrzest Polski zapraszam  w środę dzieci z kl. III przygotowujące się do Pierwszej Komunii na Mszę św. i nabożeństwo połączone z odnowieniem przyrzeczeń chrzcielnych. ( proszę o przyniesienie ze sobą świec od chrztu św. )

5. Za tydzień przypada Niedziela Biblijna.

6. Przypominam , że w nabożeństwach  w naszym kościele może brać udział 15 osób nie wliczając pełniących posługę liturgiczną.

7. Od 1 kwietnia br. Główny Urząd Statystyczny prowadzi Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2021. Więcej informacji na plakacie w tablicy ogłoszeń.

8. Dziękuję za sprzątanie kościoła i ofiarę na kwiaty. W sobotę o godz. 800 proszę o przygotowanie kościoła kolejne rodziny.

9. Dziękuję za ofiary indywidualne złożone w lutym na potrzeby Kościoła i Parafii. Bóg zapłać za wszystkie składane ofiary również i te bezpośrednio wpłacane na konto parafialne. Dziękuję  Drukarni ASKONET z Ropczyc za wykonanie napisów pod Stacjami Drogi Krzyżowej. Jak również wszystkim, którzy zaangażowali się bezpłatnie w różnego rodzaju prace przy Kościele.

Inwestycje parafialne: organizacja rekolekcji przed odpustem, ubezpieczenie kościoła, Opłaty rachunków parafialnych, dopłata do ram na wota przy ołtarzach bocznych, obrazy do salki parafialnej, modernizacja regału na dokumenty w kancelarii, wykonanie stołów, wieszaka do poczekalni salki parafialnej oraz obramowania na drzwi do poczekalni przy kancelarii, wykonanie instalacji wideofonu, środki czystości.

Planowane inwestycje: remont schodów wejściowych do kościoła, dokończenie poczekalni przy kancelarii, wykonanie podbitki nad wejściem do zakrystii oraz kancelarii, wykończenie klatki schodowej do pokoju gościnnego oraz ocieplenie stropu nad prezbiterium. Gromadzenie funduszu na remont dachu…

10.Zachęcam do nabywania prasy katolickiej.

11. Z naszej wspólnoty parafialnej w ostatnim tygodniu odszedł do wieczności + Adam Jewiarz. Polecajmy go Bożemu Miłosierdziu. Dobry Jezu…

12.Modlitwa do św. Michała Archanioła.

JESTEŚMY WEZWANI DO MIŁOSIERDZIA!

Gdańsk, 31 marca 2021 r.

SŁOWO PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI CHARYTATYWNEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI NA NIEDZIELĘ MIŁOSIERDZIA

Drodzy Bracia i Siostry!

Dzisiaj, w II Niedzielę Wielkanocną obchodzimy Święto Miłosierdzia Bożego, które dla całego Kościoła ustanowił św. Jan Paweł II w dniu kanonizacji Siostry Faustyny 30 kwietnia 2000 roku. To święto jest jednocześnie patronalnym świętem Caritas i otwiera Tydzień Miłosierdzia – czas, w którym zaproszeni jesteśmy do uważniejszego odczytywania potrzeb najuboższych i tych, którzy wołają o pomoc. Jest to też czas, by wsłuchując się w Caritas – bijące serce Kościoła, odkryć na nowo, jak wielką miłością jesteśmy otoczeni.

Gdy ogarnia nas bezradność i zamknięte drzwi, przychodzi do nas Zmartwychwstały Chrystus. Od- słania przed nami ślady ran na swoim ciele, w których dostrzegamy ofiarę miłości dla zbawienia świata. W Jego ranach jest nie tylko nasze wieczne uzdrowienie (Iz 53,5), ale też widzimy w nich doświadczenie bezmiaru cierpienia, bólu i słabości ludzkiej natury, którą podzielił z nami, oprócz grzechu. Pozwolił się ubiczować, odrzucić, wykluczyć z grona sprawiedliwych. W Jego ranach możemy też dostrzec obraz naszych słabości. Są to lęki i obawy, które towarzyszą nam każdego dnia. Są to też nasze niepokoje w pracy, troska o zdrowie najbliższych oraz wszystkie te sytuacje, w których upadamy, gniewamy się albo szukamy próżnych przyjemności. Chrystus pokazuje nam, że te słabości są wpisane w naszą ludzką naturę. Przychodzi ze słowami pokoju i obietnicą zwycięstwa. Staje pośród tych, którzy zostawili Go w chwili największej próby. Przychodzi bez wyrzutów, bez oskarżeń i potępienia. Przychodzi do nas z miłosierdziem. Przychodzi, by odpuszczać grzechy i jednoczyć wszystkich rozproszonych.

Papież Franciszek w Liście Apostolskim Patris Corde, przywołuje przykład św. Józefa: „Musimy nauczyć się akceptować naszą słabość z głęboką czułością. (…) Józef uczy nas, że posiadanie wiary w Boga obejmuje również wiarę, że może On działać także poprzez nasze lęki, nasze ułomności, nasze słabości. Uczy nas także, że pośród życiowych burz nie powinniśmy bać się oddać Bogu ster naszej łodzi. Czasami chcielibyśmy mieć wszystko pod kontrolą, ale On zawsze ma szersze spojrzenie.”

Te słowa Ojca Świętego Franciszka aktualizują treść 77. Tygodnia Miłosierdzia, który przypada na czas, gdy od ponad roku zmagamy się z trudnościami wynikającymi z izolacji. Ciężko jest z czułością zaakceptować słabość, która nas ogarnia! Dotyka nas samotność, lęk, cierpienie, depresja, śmierć. Młodzież i osoby starsze odczuwają to jeszcze bardziej. Mogłoby się wydawać, że powrót to tego co było, to najlepsze co może nas spotkać. Chrystus jednak zaprasza nas, abyśmy szli naprzód i umieli dostrzegać także to co dobre. Dlatego nie tęsknijmy do tego, co było przed pandemią! Zauważmy, że ten trudny czas odsłania to, co jest dla nas naprawdę istotne, co jest wartością w naszym życiu. Przywraca nam czas i relacje. Zobaczmy to, z czego nas ogołocił, a co pozwolił zauważyć. Doceńmy, jak wiele szlachetnych ludzi dobrej woli pojawia się wokół nas. To ludzie, którzy troszczą się o innych

bardziej niż o siebie. Spieszą z pomocą najsłabszym, stając się rzecznikami miłości Boga Ojca. Wielu z nich to wolontariusze, których działanie jest inspirowane tą właśnie miłością.

W 30. roku działalności Caritas w Polsce z nadzieją patrzymy na to, co udało się zrobić, zwłaszcza w czasie ciemności, czasie trudnym, często pozbawionym nadziei. Nasi wolontariusze na nowo rozniecają płomień nadziei w miejscach, gdzie ta nadzieja przygasa. Budzi do refleksji i inspiruje do działania ich codzienna służba niesienia pomocy ubogim, bezdomnym, chorym, starszym, niepełnosprawnym, migrantom i uchodźcom oraz wszystkim poszkodowanym.

Rozpalany w ten sposób płomień nadziei sprawia, że można się przy nim ogrzać i zobaczyć, że miłość jest silniejsza niż śmierć. Jakże wzrusza błyskawiczna odpowiedź tak wielu darczyńców na prośbę o solidarność i zaangażowanie w akcje pomocy realizowane w czasie pandemii. Wśród tych akcji w szczególny sposób wyróżnia się „Pomoc dla Seniora” – akcja realizowana z myślą o najstarszych pokoleniach oraz akcja „Wdzięczni Medykom”, której celem jest wspieranie służby zdrowia – lekarzy, pielęgniarek, ratowników medycznych.

Mogłoby się wydawać, że w tak niepewnym czasie wielu ludzi będzie starało się zabezpieczyć tylko swoją przyszłość i własne interesy. Widzimy jednak, że ta trudna sytuacja wyzwoliła w nas ogromne pokłady solidarności i zrozumienia! Okazuje się, że gdy z miejsc ogarniętych konfliktem, ubóstwem czy kataklizmem płynie prośba o wsparcie, zaraz też pojawia się strumień pomocy i życzliwości. Taką pomoc otrzymała Wenezuela, Bejrut czy Chorwacja. Taką pomoc już od wielu lat otrzymuje dotknięta wojną Syria, w ramach realizowanego programu „Rodzina Rodzinie”. Obfita pomoc płynie z ludzkich serc, bo mając doświadczenie wspólnoty i perspektywę życia wiecznego jesteśmy zdolni do przekraczania własnych lęków i słabości.

Każdy z nas pragnie być kochany. To pragnienie jest wspólne wszystkim ludziom na ziemi: głodu- jącemu dziecku, samotnej matce, walczącemu o wolność, naszym dzieciom, rodzicom i najbliższym. Pragnienie bycia kochanym wynika stąd, że nikt nie chce być samotny. To pragnienie sprawia, że nasze serca stają się bardziej miłosierne. A przyjmując Boże miłosierdzie stajemy się bardziej zdolni do dawania siebie, do niesienia pomocy tym, którzy jej potrzebują.

Niech wiara w jedynego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, przyczynia się do budowania braterstwa między wszystkimi ludźmi, a pokój, który jest darem Zmartwychwstałego Pana, niech przepełnia nasze myśli, słowa i czyny. Prośmy nieustannie Boga, aby jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Aby nikt nie cierpiał niedostatku i aby każdy – według potrzeby

– otrzymywał wsparcie i caritas, czyli miłość.

bp Wiesław Szlachetka, Przewodniczący Komisji Charytatywnej Konferencji Episkopatu Polski